afierwmeno

Αχ βρε χαζό που σ'αγαπώ
κι αλλού ματιά δε δίνω
Αν μ'αρνηθείς θα βρω βουνό
κι εκεί θα πάω να μείνω

Θα μείνω μόνος να υποφέρω
θα κάνω ότι δε σε ξέρω
πως δεν υπάρχεις πια
Να γίνει ο πόνος ο μόνος δρόμος
να 'ρθει η γιατρειά

Να 'ξερες πόσο σ'αγαπώ
και δεν το μαρτυράω
όπως το χιόνι στο νερό
λιώνω σαν σε κοιτάω

Βγήκε ο χειμώνας πιο βαρύς ο δρόμος παραπάνω
έχω άλλη τόση διαδρομή και νόμιζα πως φτάνω
Σαν κλέφτης έφυγε ο καιρός το φως πήρε να αδειάζει
θα φύγω λέω να χαθώ να δω πόσο σε νοιάζει

Εγώ εσένα αγαπώ εσένα θέλω μόνο
γι' αυτό χτυπιέμαι και πονώ κι είναι γλυκός ο πόνος
Εγώ εσένα αγαπώ εσένα θέλω μόνο
εγώ καρδιά μου θα σε βρω κι ας έχασα το δρόμο

Το όνειρο κι αν πάλιωσε η καρδιά μου όμως θυμάται
τους όρκους που της έδινες ήσυχα να κοιμάται
Μαύρο το δάσος πιο πυκνό, μου κρύβεσαι δε βγαίνεις
μα ήρθε η ώρα να σε βρω το ξέρω περιμένεις

Εγώ εσένα αγαπώ εσένα θέλω μόνο
γι' αυτό χτυπιέμαι και πονώ κι είναι γλυκός ο πόνος
Εγώ εσένα αγαπώ εσένα θέλω μόνο
εγώ για σένα θα καώ κι ας έχασα το δρόμο