Με πνίγει τούτη η σιωπή

Πικρό το βράδυ σκυθρωπό
αργεί να ξημερώσει
στο σπίτι μέσα το κλειστό
ερημιά έχει φυτρώσει

Με πνίγει τούτη η σιωπή
τούτη η στενοχώρια
στο δρόμο να 'χουνε γιορτή
κι εμείς να ζούμε χώρια

Αυτό το βράδυ δεν μπορώ
γωνιά να βρω ν' αράξω
στο δρόμο τον ερημικό
να βγω και να φωνάξω

Με πνίγει τούτη η σιωπή
τούτη η στενοχώρια
στο δρόμο να 'χουνε γιορτή
κι εμείς να ζούμε χώρια

Παράξενη κοπέλα

Τι παράξενη κοπέλα είσαι ΄συ
τι μεράκια έχεις και σε βασανίζουν
ώρα τώρα το ΄χεις ριξει στο κρασί
και τα μάτια σου τα βλέπω να δακρύζουν
Τι μυστήριο κορίτσι είσαι ΄συ
μια σε βλέπω στα μεταξωτά ντυμένη
μια σε βλέπω να τα πίνεις σαν τρελλή
κι απο ντύσιμο πολύ κακόφτιαγμένη
Τι παραξενη κοπέλα εισαι ΄συ
δε μ΄αρέσει η ζωή αυτή που κάνεις
ασε πλέον τις ταβέρνες το κρασί
σου το λέω πως στη ψάθα θα πεθάνεις

Πόσο καιρό έχω να γράψω κάτι δεν θυμάμαι και όπως μου είπε και ο φίλος μου ο Medin πιάσαμε αράχνες

Ας κάνω μια προσπάθεια ακόμα λοιπόν

Πρώτα να ευχαριστώ όλους όσους το παρακολουθούν αυτό το blog

Τελευταία έμαθα διάφορα πράγματα για γνωστούς και φίλους . Ποιος πλήγωσε ποιόν, ποιος κορόιδεψε ποιόν , έμαθα και κουτσομπολιά απαράδεκτα.

Σε όσους πληγώθηκαν έχω να πω ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
Σε όσους κορόιδεψαν έχω να πω ΕΙΣΤΕ ΑΧΡΗΣΤΟΙ
Σε όσους κουτσομπολεύουν έχω να πω ΒΡΕΙΤΕ ΖΩΗ


Αυτά τα ολίγα και βλέπουμε

Το δάκρυ της λιακάδας ( Πνιγμένος άγγελος )

http://www.youtube.com/watch?v=cuGQVtaITbc


Κρύος αέρας, το στόμα της ξερό
ψηλά οι γιακάδες και τα χέρια στο σακάκι
όποιος κοιτάει και δεν φοβάται το κακό
χάνει τον κόσμο αλλά βρίσκει την Ιθάκη.
Μοιάζει με θάλασσα ετούτη η σιωπή
άδειο προάστιο σαν παλιό σπασμένο ντέφι
όποιος αγγίζει τα ξυράφια θα κοπεί
κι όποιος ξεχνιέται μέσα του δεν επιστρέφει.
Έχει στα μάτια της βαθιά μια προσευχή
την έκλεισε σε μια παγίδα από παιδάκι
ισορροπώντας τη δική της διαστροφή
σκαλίζει γράμματα κι ελπίδες στο παγκάκι.
Ήταν μεγάλη κι ας φαινότανε μικρή
γύρω απ’ την έρημο μια όαση ξυπνούσε
μονάχα αστέρια που να πέφτουν έχω δει
το είπε τότε που γι αστέρια της μιλούσε.
Πνιγμένοι άγγελοι κοιμούνται στους βυθούς
μα οι ουρανοί είναι γεμάτοι με ναυάγια
ξύπνα τους έρωτες που έχεις μυστικούς μ’ ένα σου νόημα λύσε όλα μου τα μάγια.

Πού να 'σαι

Που να΄σαι
σ΄ένα παράθυρο ανοιγμένο
σ΄ένα φεγγάρι προδομένο
που το κοιτάμε πια σαν ξένοι
Πού να΄μαι
σ΄ένα ρολόϊ κολλημένος
στους δείκτες του παγιδευμένος
στιγμή έχω γίνει περασμένη
Που να΄σαι τώρα
που κρυώνω και φοβάμαι
μέσα στο σώμα σου εγώ θέλω
μόνο να΄μαι
μήπως ρωτάς κι εσύ αγάπη μου
πού να΄μαι ή απλά
με διέγραψες
Που να΄σαι απόψε
που οι τοίχοι ιδρώτα στάζουν
κι οι αναμνήσεις γύρω σαν θεριά
ουρλιάζουν
μήπως αγάπη μου οι αγάπες
σε τρομάζουν και δεν επέστρεψες
Πού να΄μαι
στον καναπέ μ΄ένα σεντόνι
που να μυρίζει εσένα ακόμη
και της αγάπης μας τη γλύκα
Πού να΄σαι
σε ποιά αγκαλιά στριφογυρίζεις
ποιόν απ΄τους φόβους σου ξορκίζεις
λίγο να με σκεφτείς σε βρήκα
Που να΄σαι τώρα
που κρυώνω και φοβάμαι
μέσα στο σώμα σου εγώ θέλω
μόνο να΄μαι
μήπως ρωτάς κι εσύ αγάπη μου
πού να΄μαι ή απλά
με διέγραψες
Που να΄σαι απόψε
που οι τοίχοι ιδρώτα στάζουν
κι οι αναμνήσεις γύρω σαν θεριά
ουρλιάζουν
μήπως αγάπη μου οι αγάπες
σε τρομάζουν και δεν επέστρεψες

ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου ήταν ρίζες, ήταν δέντρα
που τά 'ντυνε με φύλλα η καρδιά
και τ' αφηνε ν' ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση,
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει.

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ, το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ, ανάσα μου κι αέρας.

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά,
ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει
σε όνειρα, σ' αισθήματα υγρά
το μύστικό τον κόσμο ν' ανασάνει...

Ας ταξιδέψει η καρδία μας σε όμορφους κόσμους
Εκεί που μόνο αυτή μπορεί να μας πάει
Εκεί που η λογική δεν έχει θέση

http://www.youtube.com/watch?v=CnF-L9V2Ao0&feature=related

black black heart

Something ugly this way comes
Through my fingers sliding inside
All these blessings all these burns
I’m godless underneath your cover
Search for pleasure search for pain
In this world now I am undying
I unfurl my flag my nation helpless
Black black heart why would you offer more
Why would you make it easier on me to satisfy
I’m on fire I’m rotting to the coreI’m eating all your kings and queens
All your sex and your diamonds
As I begin to lose my grip
On these realities your sending
Taste your mind and taste your sex
I’m naked underneath your cover
Covers lie and we will bend and borrow
With the coming sign
The tide will take the sea will rise and time will rape
Black black heart why would you offer more
Why would you make it easier on me to satisfy
I’m on fire I’m rotting to the core
I’m eating all your kings and queens
All your sex and your diamonds
Black black heart why would you offer more
Why would you make it easier on me to satisfy
I’m on fire I’m rotting to the core
I’m eating all your kings and queens
All your sex and your diamonds
All your sex and your diamonds
All your sex and your diamonds
All your sex and your diamonds
All your sex and your diamonds

http://www.greektube.org/index.php?option=com_content&task=view&id=30603&Itemid=2

χωρις τιτλο

ΚανονικήΤετάρτη, Αύγουστος 29, 2007

Ένας εθελοντής δασοπυροσβέστης...
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDP060kklltWsPVQ79PKLxsau_srDPFFP6UXz1zqqGrn2uSYJxihbF4bgz9hUl1pJuu3rEk0ZJ4B22tyOloxDaKCZgrwF9w4vkW4vvL82iMS9GWiBuCCpIMqmIE5Uc1AeWJKwCzjg9ohw/s1600-h/fire.jpgFPRIVATE "TYPE=PICT;ALT="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgDP060kklltWsPVQ79PKLxsau_srDPFFP6UXz1zqqGrn2uSYJxihbF4bgz9hUl1pJuu3rEk0ZJ4B22tyOloxDaKCZgrwF9w4vkW4vvL82iMS9GWiBuCCpIMqmIE5Uc1AeWJKwCzjg9ohw/s1600-h/fire.jpgTο κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο από έναν εθελοντή δασοπυροσβέστη21/8/2007"
....Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω τηςπυρκαγιάς πλην ενός πυροσβέστη ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα."
Γράφτηκε-ειπώθηκε στον τύπο.
Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από τηναποστειρωμένη λογική της δημοσιογραφίας...
Ομως εγώ θάθελα να ξεχάσω:
Θάθελα να ξεχάσωτα 3-4 πρόβατα που δεν προλάβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και ταακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο κατάλαβε οτι δεν υπάρχει σωτηρία.
Τα αφεντικά του λείπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό.
Θάθελα να ξεχάσω τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν απο τα πεύκα καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα..
Θάθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού.Θάθελα να ξεχάσωτις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μαςόταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες.
Θάθελα να ξεχάσωόλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε
όταν τα ρουθούνια μας τρέχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη.
Θάθελα να τους ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβοντας μάνικες και δεν μπορούσαμε επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας.
Θάθελα επίσης να ξεχάσω όλους αυτούς που πίναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμεκαι ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας.
Θάθελα να ξεχάσωαυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μαςάφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες
Θάθελα να ξεχάσωτις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο όταν τους κύκλωνε η φωτιά.Θάθελα να ξεχάσωαυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπο να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές που κάποτε χαρήκαμε ώς παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν οτι υπήρχαν.================================
Μα δεν θα ξεχάσω!!
δεν θα ξεχάσωεκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας δ ημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που μας περιτριγύρισαν.
δεν θα ξεχάσω τους συνάδελφους απο Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη για αυτούς περιοχή.δεν θα ξεχάσωόλες τις κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς καικοροιδεύουν τους Εθελοντές.δεν θα ξεχάσωτο κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ενα ευχαριστώ,για να μήν θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του μπροστά στασυμφέροντα.δεν θα ξεχάσωοτι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ενα μέτωπο 500μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα...(Ισως αυτό Θα βοηθήσει να μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου).δεν θα ξεχάσωτην όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή,τους έμπειρους γιατρούς που πέσαν πάνω μου και μου ξανάδωσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε απο ανθρωπιά και καλοσύνη.Σας ευχαριστώ.Και δεν θα ξεχάσωνα λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ενα μεγάλοσυγνώμη για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου.
Η απορία μου είναι: Οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα εαν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας;Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες;Πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω; Κι εγώ...περιμένω απο ενα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να δημιουργήσει ενα καλύτερο μέλλον απο τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα πνευμόνια μου και τη λίγη στάχτη στα μαλλιά μου...
Δολοφόνοι.